และแล้วอาทิตย์ที่ 3 ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ต้อลรู้สึกว่าเวลาแต่ละ week เวลามันผ่านไปเร็วขึ้นเรื่อยๆ  รู้สึกเหมือนเพิ่งได้ร้องเพลงใน concert  ครั้งที่ 2 จบไปเอง ก็ได้ขึ้นร้องอีกแล้วยังไม่ทันหายตื่นเต้นเลย  

                  แต่โจทย์เพลงในครั้งนี้อาจจะเป็นเพลงที่ยากมากๆ  และเป็นโจทย์เพลงที่ไม่ถนัดของใครหลายๆคน  แต่ต้อลต้องขอบคุณ คุณพ่อมากๆที่เปิดเพลงแนวนี้มาให้ฟังตั้งแต่เด็กๆ และหลายๆเพลงก็เคยร้องมาบ้าง  ทำให้ต้อลไม่ค่อยกังวลกับเพลงในวีคนี้เท่าไหร่ แต่ถึงจะเป็นเพลงที่เคยร้องมาบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ว่าต้อลจะไม่ซ้อมเลยนะครับ  ก็ตั้งใจทำเหมือนกันกับทุกครั้งที่ผ่านมา  เพราะอยากจะทำ concert ของตัวเองให้ดีที่สุด 

                 ในทุกครั้งที่ยังมีโอกาส และภูมิใจมากที่ได้ร้องเพลง “เรือนแพ” ในวีคนี้ เพราะเป็นเพลงที่ต้อลคิดว่าเหมาะกับตัวเองที่สุดแล้ว และภูมิใจที่ตัวเองได้อนุรักษ์เพลงอมตะเหล่านี้ต่อไป  เพราะทุกเพลงมีความไพเราะและมีสัมผัสที่สวยงามมากๆ

                  ต้องขอบคุณครูเพลงทั้ง 12 ท่านด้วยความเคารพ และบางท่านก็ได้ล่วงลับไปแล้ว ที่ได้ให้บทเพลงเพราะๆให้พวกเราทั้ง 12 คนได้ถ่ายทอดบทเพลงเหล่านี้ในแบบของพวกเราให้ได้ฟังกัน  และในครั้งนี้ต้อลดีใจมากๆ เลยมากกว่าในทุกครั้งที่ผ่านมา  เพราะว่าได้เจอพ่อกับแม่ด้วย  ดีใจสุดๆแบบว่าลืมความเครียดทั้งหมดไปเลยก็ว่าได้  ครั้งนี้เลยมั่นใจมากๆ บอกกับตัวเองว่าต้องเข้มแข็งไม่ร้องให้แล้วนะครับ ตามที่สัญญาเอาไว้ทำได้แล้วนะแม่  อยากพ่อกับแม่ว่าต้อลคิดถึงพ่อกับแม่มากๆๆๆ เลย รักมากด้วย อยากเข้าไปกอดมากๆแต่ก็ทำไม้ได้คิดในใจตลอดเวลาว่าถ้าไม้ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะครั้งนี้ยังไงก็ได้เจอพ่อกับแม่แล้ว

               และที่ปลื้มมากๆเลยคือ แม้ครั้งนี้จะเป็นเพลงลูกกรุงไม่ใช่แนวเพลงของวัยรุ่นสมัยนี้เลย หลายๆคนอาจไม่เคยได้ยินเพลงเหล่านี้เลยด้วยซ้ำไป แต่ก็ยังมีแฟนๆมาให้กำลังใจ ถึงจะไม่มากเหมือนกับ 2 วีคก่อนๆแต่ก็เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นมากๆ อยากบอกกับทุกๆคนมากนะครับ ว่าขอบคุณมากที่ติดตามคอยเชียร์และ ให้กำลังใจต้อลมาโดยตลอด  ขอบคุณจากใจจริงๆนะครับ  อาจเป็นคำพูดซ้ำๆที่เคยพูดไปแล้วแต่ทุกอย่างที่ต้อลเคยพูดไว้ทั้งหมดมันมีความหมายมากจริงๆ อยากบอกว่าหลายๆครั้งที่นี่ต้อลรู้สึกท้อ มีหลายๆครั้งที่รู้สึกเหงา แต่พอคิดถึงพ่อกับแม่คิดถึงเพื่อนๆ และกำลังใจจากทุกคนที่ให้มา ทำให้ต้อลเข้มแข็งขึ้น เพราะว่าไม่ได้มีแค่ต้อลคนเดียว ยังมีหลายๆคนที่คอยอยู่เคียงข้าง

                ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปข้างหน้า คิดแบบนี้แล้วทำให้มีกำลังใจทำอะไรๆต่อไป และขอบคุณทุกๆคนที่ให้โอกาสต้อลได้กลับมาบ้านหลังนี้และได้มาเขียน Diary อีกครั้ง ต้อลคงไม่มีอะไรจะตอบแทนนอกจากจะพยายามทำทุกๆอย่าง ตั้งใจเรียนรู้สิ่งต่างๆ ที่ได้รับมาภายในแต่ละวันใน class ต่างๆให้เต็มที่จะตั้งใจร้องเพลงที่ตัวเองได้รับให้ดีที่สุดและ ร้องเพลงให้ทุกๆคนได้ฟังอยากทำทุกอย่างให้เต็มที่ อยากให้ทุกๆคนมีความสุข เวลาได้ฟังเพลงของต้อลแค่นี้ก็ดีใจแล้วครับไม่ขออะไรมากไปกว่านี้แล้ว

               และวีคนี้พี่ปองต้องเป็นคนที่ได้ออกไป  ต้อลไม่คิดเลยนะว่าจะเป็นพี่ แต่ไม่ว่ายังไงอยากบอกพี่ว่า  พี่ปองเป็นคนที่น่ารักและเก่งมากๆเลย ความขยันที่ต้อลมีอาจจะไม่ได้ครึ่งของพี่ด้วยซ้ำ พี่เป็นคนที่มีความอดทนมาก ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรต่างๆพี่ไม่เคยบ่นเลย  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องโจทย์เพลง หรือการเต้นในวีคนี้และวีคก่อนๆ เรื่องการแสดงพี่ก็เป็นที่ 1 อยู่แล้ว และเรื่องนิสัยด้วยพี่เป็นคนน่ารักและเรียบร้อยมากๆ และอีกอย่างสิ่งที่พี่ได้พยายามเพื่อ concert ในครั้งนี้ต้อลอยากบอกว่าไม่เสียแรงเปล่า พี่ทำได้สุดยอด perfect มากๆ อยู่บนเวทีพี่ดูสง่าและโดดเด่น ต้อลยังหันมาชมกับตี๋อยู่เลย จริงๆนะพี่ ถ้าต้อลได้ออกจากบ้านเมื่อไหร่ เราคงได้เจอกันนะ อีก 8 คนที่เหลือด้วยทุกๆคนเลย น้ำฝน พี่เดียร์ พี่แอนตี้ พี่แอ้ พี่บอมบ์ พี่แมน ดิว และพี่เอี่ยว ด้วยนะ ต้อลคิดถึงพี่ๆ ทุกคนนะ ได้ดู concert ที่ตัวเองร้องแล้ว ครั้งนี้ยังไม่ค่อยดีมากนัก ในความคิดต้อลนะ แต่ไม่เป็นไรต้อลจะพยายามสู้ต่อไปนะ  (อะ จา จ้า สู้ๆ fighting.) ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเจอกับโจทย์เพลงอะไร รอลุ้นอยู่เหมือนกันเพลงที่ไม่ถนัดแน่นอน 55 เอานะ

               สุดท้ายแล้วก็เหมือนเดิมนะครับอยากให้ทุกๆ คนดูแลสุขภาพดีๆ  พ่อกับแม่ พี่ออม พี่เอ็ม พ่อกับแม่พี่เอ็มด้วย ช่วงนี้ที่นี่ฝนตกบ่อยมากๆ ระวังเป็นหวัดนะ ทุกๆ คนที่ www.tolaf.com ด้วยและทุกๆคนที่เป็นกำลังใจต้อลด้วยนะครับ  ขอบคุณทุก ๆคนมากจิงๆ ไว้ยังไงคงได้เจอกันนะ อยากเจอทุกคนเลย รักและคิดถึงมากๆนะครับ

 สู้ๆ Tol V9

อ่านไดอารี่นักล่าฝันคนอื่นเพิ่มเติม

ชมแกลเลอรี่คอนเสิร์ตวีคที่ 3