V-Diary #8
 
            ครั้งที่ 8 แล้วนะครับ แทบไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าตัวเองจะมาได้ไกลขนาดนี้  ก่อนอื่นเลยต้องขอบคุณคุณแม่ของต้อลก่อนเลยน๊า   ถ้าไม่มีแม่ก็คงไม่มีต้อลในวันนี้แน่นอนพระคุณของคุณแม่ คงไม่มีอะไรที่จะทดแทนได้อยู่แล้ว  ต้อลรักแม่มากๆ นะ มากที่สุดในโลกเลยคุณพ่อด้วยนะครับรักมากๆๆๆ เหมือนกันเลย อย่าน้อยใจหละ ^_^ 

            คงจะไม่เขียนออกมาเศร้าเท่าไหร่นะครับเพราะอยากให้คนที่อ่านยิ้มได้มากกว่า  อยากให้แม่ยิ้มได้นะไม่อยากให้ร้องไห้เวลาอ่าน Diary นะจ๊ะ  และก็ต้องขอขอบคุณทุกๆคนมากๆ นะครับ  ที่ยังให้โอกาสต้อลได้อยู่ต่อในบ้านAf หลังนี้   ได้กลับมาทำความฝันของตัวเองอีกครั้ง 

           สำหรับเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นใน weekนี้  ก็มีมากมายไม่รู้ว่าจะเขียนมาได้หมดหรือเปล่านะครับ ตอนแรกก็คิดว่าเพลงใน weekนี้ จะเป็นเพลงเกี่ยวกับวันแม่ เพราะในอาทิตย์นี้ก็ตรงกับวันแม่แห่งชาติพอดีแต่พอจริงแล้วไม่เป็นอย่างที่คิดเลยกลายเป็น week  “Tele Song” ซะงั้นเลย และอีกเช่นเคย 

           โจทย์เพลงก็เป็นแนวๆ แปลกๆ อีกเช่นเคยตามที่ได้คาดการณ์กันไว้   ตอนแรกก็อึ้งไปเล็กน้อยที่รู้ว่าได้ร้องเพลงนี้คือเพลง “เพราะเคืองฉัน”  เพลงนี้อาจจะฟังดูร้องไม่ยากก็จริง  แต่เอาเข้าจริงๆแล้วยากมากๆ  ในการนำเสนอ เพราะเพลงนี้เป็นเพลงตลกและปกติต้อลก็เป็นคนเงียบๆอยู่แล้ว  ก็พยายามคิดว่าต้องทำได้มาตลอด

            เพราะต้อลรู้ดีว่าการที่ต้อลมาอยู่ตรงจุดนี้   ต้อลก็ไม่ได้เดินอยู่คนเดียว  ยังมีพ่อกับแม่ พี่เอ็ม, พี่ออม เพื่อนๆ ที่รักและทุกๆ คนที่คอยเชียร์  ก็ยังอยู่ข้างต้อลเสมอ  พอคิดแบบนี้แล้วทำให้มีกำลังใจเพิ่มขึ้นมากๆ ไม่ว่าจะต้องเจอกับปัญหาอะไรก็ตาม  แต่ก็ชอบนะครับ สนุกดีพอได้ร้องๆไปแล้วก็เริ่มติดหู  พอร้องบ่อยๆ มีเพื่อนๆ ในบ้านร้องตามได้ก็แอบดีใจนะที่เพลงเราก็ยังติดหู ^_^ 55+  แอบเข้าข้างตัวเองนิดนึงนะ

            ถึงเพลงนี้จะเป็นเพลงที่เคยฟังหรือร้องได้บ้างแล้ว  แต่ก็ทำเต็มที่นะครับ  อยากทำออกมาให้ดีที่สุดทุกครั้งที่เครียดนะไม่เคยเครียดว่าจะร้องออกมาไม่ได้หรือว่าอะไรเลย  แต่เครียดว่ากลัวจะทำเพลงของตัวเองไม่ดี แล้วจะทำได้ไม่เต็มที่  ความจริงแล้วก็อยากจะทำให้ดีที่สุดนั่นแหละ  อยากให้ทุกๆ คนมีความสุข ได้ฟังเพลงของต้อลแล้วยิ้มได้ แค่นี้ก็พอใจแล้วครับ จริงๆนะ

            และเนื่องจากเป็น week tele song ก็เลยมี surprise ด้วย ^_^ คือการได้คุยกับคุณแม่นี่เอง ดีใจมากๆเลย อยากคุยกับแม่มากๆๆๆ เลยนะแม่  แต่ไม่รู้ว่าจะพูดเรื่องอะไร  เพราะว่าบางเรื่องต้อลก็รู้ว่า แม่พูดไม่ได้ แต่แค่ได้คุยกับแม่ ได้ยินเสียงแม่แค่นี้ก็ดีใจมากๆ แล้วน้า   ถึงจะไม่ได้เจอเหมือนอย่างมิวสิคแต่ก็ไม่อิจฉานะ แค่ใจเราส่งถึงกันก็พอแล้วนะแม่  จะไม่ลืมคำที่แม่พูดเลยนะจำได้ตลอดแหละ  การที่ต้อลได้มาอยู่ที่นี้ทำให้รู้เลยนะว่ายิ่งเราห่างไกลกันมันทำให้คิดถึงแม่มากขนาดไหน อยากบอกว่าคิดถึงและรักแม่มากๆ นะ

            ไม่รู้จะพูดอะไรแล้วจริงๆ   ต้อลดีใจและภูมิใจมากนะแม่ที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่  ขอบคุณแม่นะที่อบรมสั่งสอนและเลี้ยงดูลูกคนนี้เป็นอย่างดีนะจ๊ะ   ต้อลจะอดทน แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ต้อลจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังแน่นอน  แม่ให้ต้อลดูแลสุขภาพ  ต้อลก็พยายามกินยาทุกๆ วันแล้วนะแม่ บางทีก็มีลืมไปบ้างแต่ก็พยายามกินตลอด  แม่ก็เหมือนกันนะ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วย  ปวดหลังหายหรือยัง  เดินทางไกลๆ  แม่คงจะปวดหลังแย่เลย ก็พักผ่อนเยอะๆนะแม่  กินยาด้วยถ้าไม่ไหวก็ไปหาหมอเลยนะมีอะไรจะได้รีบรักษาได้ทัน  ต้อลเป็นห่วงแม่มากนะครับ  คุณพ่อด้วยเหนื่อยมั้ยพ่อ 

            ต้อลรู้ว่าพ่อทำงานหนักมากทุกวันนี้    แถมยังต้องมาดู concert ลูกอีก ต้อลรักพ่อมากนะถึงจะไม่ค่อยได้แสดงออกเท่าไหร่  แต่ว่าในใจอยากบอกให้พ่อรู้นะว่าต้อลรักและคิดถึงพ่อมากๆ เลย  ดีใจมากๆ นะที่เห็นพ่อมาเชียร์ทุกๆ week   แต่ก็เป็นห่วงมากๆ ว่าเดินทางมาไกลๆ จะทำให้ลำบาก เพราะบ้านเราก็ไม่ได้อยู่ที่นี่  และเป็นห่วงสุขภาพพ่อกับแม่มากๆ

            ต้อลสัญญานะ   ถ้าต้อลได้ออกไปเมื่อไหร่  ถ้ามีงานทำต้อลจะไม่ทำให้พ่อกับแม่ต้องลำบากอีก  จะไม่ทำให้พ่อกับแม่ต้องเหนื่อยเลย ลูกคนนี้จะดูแลพ่อกับแม่เองนะ  ลืมไปเลยว่าจะไม่เขียนให้เศร้า 55++ขอโทษทีนะจ๊ะ   เอาเป็นว่ารักและคิดถึงพ่อกับแม่มากๆ นะ

            มาพูดถึงวัน concert มั่งดีกว่า  วันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่มีกำลังใจเปี่ยมล้นเลย  ครั้งนี้ประทับใจมากๆ ที่สุดเลยก็ได้นะครับ  มีเรื่อง surprise  อีกแล้วหลายๆ เรื่องเลย  แต่ละเรื่องก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีมากๆ และประทับใจมากๆ  

             เรื่องแรกเลย คือ ครั้งนี้ได้เจอเพื่อนๆ ที่เชียงใหม่ด้วย  เพื่อนๆ 609 ที่รักทุกคนเลย  ตอนแรกไม่รู้เลยว่าจะมาแต่พอมีคนตะโกนบอกว่ามีเพื่อนๆ มาเชียร์ด้วยเลยหันไปเจอพอดี  ดีใจมากๆ เลยนะที่ได้เจอเพื่อนๆ ทุกคนนะกัน ภาคย์ นนท์ เฟิร์น  ฝน  โห...ไม่คิดว่าจะมาเลยนะเนี้ย  คงลำบากแย่เลย  เดินทางมาก็คงเหนื่อยน่าดูไหนจะเรื่องที่พักอีก   ใจนึงก็ดีใจนะที่ได้เจอกับเพื่อนๆ  แต่อีกใจก็เป็นห่วงมากว่าจะลำบากมากเลย ในการมาแต่ก็ขอบใจมากนะเพื่อนกัน  Thank you นะสำหรับเสื้อสวยมากๆ ชอบๆ  

            และก็ต้อง  Happy Birth Day ย้อนหลังด้วยนะฝน   ฮั่นแน่คิดว่าเราลืมอ่ะดิ   ความจริงยังไม่ลืมนะยังไง ก็ขอให้สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขมากๆนะ   ถ้าได้กลับเชียงใหม่นะ  จะนัดเพื่อนๆ ทุกคนไปเจอกัน ไปเที่ยวกันนะไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเลี้ยงเอง 55++  ภาคย์กับนนท์  ก็ยังหล่อเหมือนเดิมนะ  แต่ภาคย์ก็อ้วนไปนิดนะยังไม่ลดอีกหรอ  ฝนกับเฟิร์นก็สวยขึ้นเยอะเลยนะไปทำอะไรมาเนี้ย ^_^   พูดจริงๆนะ

            ส่วนกันก็ยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม  ผมยาวเลยตัดๆ หน่อยก็ดีนะเพื่อน  แก๊ง F4 เรายังเหมือนเดิมนะเนี้ย เอิ้กๆ แต่ยังไงก็นะซึ้งใจมากจริงๆ  รักเพื่อนๆทุกๆ คนมากนะ  คิดถึงกันด้วยหละ  อย่าลืม

           และขาดไม่ได้เลยทุกๆคนเลยนะที่ตามไปเชียร์วัน concert  ไม่ว่าจะเป็นทุกๆ คนที่ Tolaf club และทุกๆคนที่เชียร์นะครับ  แม่แต๋ว  พี่ตาล  น้องพัด  พี่นัท  พี่เกด น้องเมษ์  (อันนี้พูดเท่าที่จำได้นะ) ^_^ และทุกๆ คนเลยที่ช่วยเชียร์และให้กำลังใจต้อลนะ  ขอบคุณทุกๆ คนที่ยังรักกันเหมือนเดิม

            ขอบคุณสำหรับป้ายเชียร์สวยๆ  ตุ๊กตากบและตุ๊กตาหมีน่ารักมากๆ  รูปถ่ายตลกๆ ด้วย  ทุกๆ คนน่ารักมากๆ ครับ ไม่รู้ว่าจะบอกกับทุกคนยังไงแต่อยากบอกว่า   ต้อลประทับใจและปลื้มใจมากจริงๆ  ต้อลจะพยายามทำให้เต็มที่ ที่สุดไม่ทำให้ทุกคนต้องผิดหวังแน่นอนครับ  สู้ๆเลยนะ

            และเรื่องที่สองที่ surprise คือเพลงที่ขึ้นไปร้องนั้น  หลายๆ คนคงได้เห็นกันแล้วนะครับ    อยากจะบอกว่าต้อลไม่รู้เลยด้วยซ้ำไม่ว่าจะเป็นเรื่องเสื้อและเรื่องที่มีเพื่อนๆ ขึ้นมาแสดงด้วย   คือตอนแรกก็นึกว่าจะมีแค่ชุดเดียว  พอนั่งได้สักพักมีพี่ทีมงานมาเรียกให้ไปเปลี่ยนเสื้อ ก็งง ???  มากๆ พอได้เห็นชุดแล้วก็ตกใจเพราะไม่รู้มาก่อนว่าจะได้ใส่ชุดนี้   และพอขึ้นไปสัมภาษณ์ก็ไม่เห็นเพื่อนๆ อยู่เลย

            ยอมรับว่าตอนนั้นเหวอมากๆ  งง ?? ไปหมด  แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร  และตอนสัมภาษณ์ก็ surprise อีกเหมือนกันคือการได้คุยกับพี่บอมบ์ด้วย   ดีใจมากเลยนะพี่ที่ได้คุยกับพี่   อยากคุยกับพี่มากๆ  ขอบคุณมากนะพี่สำหรับทุกๆอย่างที่ผ่านมา   ต้อลจะไม่ลืมเลยได้ออกไปเมื่อไหร่เราคงต้องเจอกันซะหน่อยแล้ว ^_^

            แต่ติดใจเรื่องนึงนะพี่ ที่ว่าเป็นพรีเซนเตอร์โรออนเนี้ย  งง ?? ไปเห็นเอาตอนไหนเนี้ย 555 ++  ใครบอกว่าวงแขนขาวเนียนเนี้ย  ตรงไหนหรอพี่ เหอะๆ  แต่ก็นะ  พี่หล่อขึ้นเยอะเลยนะเนี้ย  ชมจากใจจริงนะ พี่นับวันยิ่งหล่อ  ต้อลดินับวันยิ่งโทรม  เอิ้กๆ   แต่ก็จะพยายามบ้าให้ได้อย่างพี่นะ  ถึงจะไม่ได้ครึ่งก็เหอะ และตรงที่ว่า ต้อลเก๊ก หรือ วางมาด   อะไรก็ตามนะ  อยากบอกเลยว่า ก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าคนเค้ามองต้อลเป็นแบบนั้นไป   ก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะครับ  เพราะปกติต้อลก็จะเงียบๆ อยู่แล้ว บางทีก็ดูนิ่งๆ ก็เป็นแบบนี้มานานแล้วนะ  และต้อลว่าอยู่ในบ้านต้อลก็ทะเล้นเอาเรื่องเหมือนกันนะ ทำอะไรเปิ่นๆก็เยอะแยะ 55++  ก็ยังโดนว่าไม่หลุดกรอบอีก  แต่ก็จะพยายามนะครับ จะรอฟังความเห็นของทุกๆ คนเลยและจะได้เอามาปรับปรุงแก้ไขนะครับ

            วันก่อนยังมานั่งอ่านไดอารี่ที่พี่บอมเขียนให้อยู่เลย อ่านแล้วก็คิดถึงพี่ชายมากๆ  ยังไงก็อย่าลืมกันนะ เพื่อนๆทุกๆคนด้วยทั้ง 20 คนเลย  ความสัมพันธ์เรายังเหมือนเดิมนะ  surprise มากๆ วันนั้นได้เจอทุกคนเลย 20 คน  อยากบอกว่าทุกๆคนสวยๆหล่อๆขึ้นกันหมดเลย  ดีใจจริงๆเลย

            มาถึงตอนร้องบนเวที  ตอนที่ซ้อมก็ซ้อมกับ Dancer ว่าจะต้องให้มีคนมาเป็นมือถือก็ไม่ได้คิดอะไรแต่พอถึงตอนแสดงจริงๆ  ตรงท่อนกลางหลังจาก SOLO เสร็จพอหันไปได้เจอพี่นัทและเพื่อนๆ บนเวที  ตกใจมากแต่ก็ยังมีสติอยู่นะครับ  ก็เกือบล้มเหมือนกันนะ  ตลกมากเลยดูไปก็ขำไป   สนุกดีครับที่ได้มีโอกาสมาทำอะไรแบบนี้   แต่ก็มีผิดคิวนิดหน่อยเพราะเราไม่ได้ซ้อมกันมาก่อนเลย  

            ต้องขอบคุณเพื่อนๆ ทุกๆ คนมากที่มาช่วยสร้างสีสันให้กับเพลงของต้อล  และขอบคุณพี่ๆ ทีมงานทุกๆ คนด้วยที่ทำให้เพลง  เพลงนี้ดูมีอะไรขึ้นมาได้  แต่ก็่ผ่านมาได้ด้วยดีครับ   เป็นที่พอใจเหมือนกันสำหรับเพลงนี้  รู้สึกสนุกและประทับใจมากๆ เลยตอนที่ได้ขึ้นไปร้องเพลง 

            และเรื่องต่อมา  หลังจากที่ได้ร้องเพลงค่าน้ำนมเสร็จแล้ว  ก็เปิดโอกาสให้ลูกๆ ทุกคนได้มีโอกาสพบกับคุณแม่บนเวทีด้วย   พอได้เห็นก็รีบเดินเข้าไปกอดแม่เลย  และได้กราบเท้าคุณแม่ด้วย  อันนี้ประทับใจมากๆ จริงๆ ครับ โอกาสดีๆ แบบนี้จะไม่มีวันลืมเลย  ได้หอมแก้มคุณแม่ด้วยหอมไปหลายทีเลยด้วย  นานๆ ทีจะมีโอกาสดีๆ แบบนี้อันนี้ต้องขอบคุณผู้จัดทำและทีมงานทุกคนๆเลยนะครับ  ที่เปิดโอกาสให้พวกเราได้ทำสิ่งดีๆแบบนี้นะครับ

            และหลังจากนั้นก็ถึงตอนประกาศผล  ในใจก็ขอให้ไม่มีใครออกเลยแต่ก็กลายมาเป็นว่า  พี่อิ๋งต้องออกไป ทันทีที่รู้ก็รู้สึกเสียใจมาก  เหมือนทุกๆครั้งที่เห็นเพื่อนๆทุกคนต้องเดินออกไป  สำหรับพี่นะพี่อิ๋ง  ขอเขียนถึงพี่ใน Diary ของต้อลเลยละกันนะพี่

To.. พี่อิ๋ง

            พี่เป็นพี่ใหญ่ที่น่ารักมากๆ นะพี่    อยู่ในบ้านพี่คอยดูแลทุกๆ คนเลย  คอยช่วยเหลือน้องๆ ทุกคนในบ้านไม่ว่าจะเป็นการร้องหรือว่าเรื่องต่างๆ  พี่เป็นคนมีน้ำใจมากๆนะ  จำได้ตอนต้อลเป็นแผลถลอก พี่ก็คอยช่วยทำแผลให้เลย  หลายๆ ครั้งที่ต้อลเป็นอะไร  พี่ก็จะคอยเป็นห่วงเสมอ

            ขอบคุณพี่มากนะ  วันที่ได้โจทย์เพลงลูกกรุงพี่ก็ช่วยดูการร้องให้และ week ที่ได้เพลง Rock พี่ก็ช่วยดู เรื่องท่าทาง  เรื่องอารมณ์เพลง  ถ้าไม่มีพี่ช่วยต้อลก็คงแย่เหมือนกัน ขอบคุณพี่มากๆนะครับ  

            พี่อย่าลืมช่วงเวลาดีๆ ที่เราได้อยู่ด้วยกันในบ้านนะพี่  เวลาที่เราได้เล่นดนตรีด้วยกัน  เวลาที่พี่มานั่งเล่นกีตาร์ให้ต้อลฟัง  เวลาที่เราเล่นละครกัน  และเรื่องราวต่างๆ ที่เราได้ผ่านมาด้วยกันนะพี่  พี่ไม่อยู่ต้องจะคิดถึงพี่มากๆ นะ ออกไปเมื่อไหร่เราคงได้ทำงานร่วมกันนะพี่  ออกไปข้างนอกถ้าเจอปัญหาอะไรพี่อย่าท้อนะ  พี่เก่งอยู่แล้ว ร้องเพลงก็เก่ง  Acting ก็เก่ง  เก่งทุกอย่างเลย  อนาคตรุ่งแน่นอนครับ

            ความจริงอยากเขียน Diary ให้เยอะกว่านี้นะครับ  แต่เวลาไม่พอก็คงไม่มีอะไรมากแล้ว  นอกจากขอบคุณทุกๆ คนมากอีกครั้ง  ทุกๆ คนที่ช่วยเชียร์ช่วยโหวตต้อลนะครับ  คงไม่มีต้อลในวันนี้แน่นอน  ถ้าไม่มีทุกๆ คน  และโจทย์เพลงอาทิตย์นี้ถ้าได้รู้แล้ว  ต้อลจะทำให้เต็มที่นะครับ  แล้ววันเสาร์เรามาเจอกันนะครับ 

            แม้ว่าผลจะออกมายังไงต้อลจะไม่เสียใจแน่นอน  อย่างน้อยมีทุกคนอยู่ข้างๆก็อุ่นใจขึ้นเยอะเลย  อยากให้ดูแลสุขภาพกันดีๆนะครับทุกๆคนเลย  พ่อแม่  พี่ออม  พี่เอ็ม (พ่อ+แม่ พี่เอ็มด้วย) เพื่อนๆทุกคนเลย และทุกๆคนที่ได้อ่าน Diary ด้วยนะครับ 

            วันแม่ที่ผ่านไปก็อยากให้ทุกๆคนรักคุณแม่มากๆนะครับ  ไม่ใช่แต่วันแม่เท่านั้นอยากให้ทุกๆวันเป็นวันแม่ของทุกๆคนเลยนะครับ  ลูกๆ ทุกคนก็ต้องเป็นเด็กดีของแม่ด้วยนะ อย่าทำให้แม่เสียใจน๊า   ต้องฝากไว้เท่านี้นะครับขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ นะ  โชคดีทุกคนเลย บายๆสู้ๆ

ต้อล V9

อ่านไดอารี่ของนักล่าฝัน V อื่นๆ

ชมแกลเลอรี่คอนเสิร์ตวีคที่ 8